سرپرستی کودکان و نوجوانان فاقد سرپرست به منظور تامین نیازهای مادی و معنوی آنان، با اذن مقام معظم رهبری و مطابق مقررات این قانون صورت میگیرد.
قانون حمایت از کودکان و نوجوانان بیسرپرست و بدسرپرست
ماده 1 سرپرستی کودکان و نوجوانان فاقد سرپرست به منظور تامین نیازهای مادی و معنوی آنان، با اذن مقام معظم رهبری و مطابق مقررات این قانون صورت میگیرد.
فهرست مواد (۳۷ + ۱ بخش)
کلیه اتباع ایرانی مقیم ایران میتوانند سرپرستی کودکان و نوجوانان مشمول این قانون را با رعایت مقررات مندرج در آن و با حکم دادگاه صالح برعهده گیرند.
این ماده میگوید که فقط ایرانیهای ساکن ایران اجازه دارند سرپرستی این کودکان را بپذیرند، اما باید قوانین را رعایت کنند و حکم دادگاه بگیرند. هدف، محدود کردن سرپرستی به افراد توانمند و قانونمدار است.
ایرانیان مقیم خارج از کشور میتوانند تقاضای سرپرستی خود را از طریق سفارتخانه یا دفاتر حفاظت از منافع جمهوری اسلامی ایران به سازمان تقدیم نمایند. سفارتخانهها و یا دفاتر یاد شده موظفند در اجرای این قانون، با سازمان همکاری نمایند و سازمان موظف است با حکم دادگاه صالح به درخواست متقاضی رسیدگی نماید.
این ماده به ایرانیهای خارج از کشور اجازه میدهد برای سرپرستی کودکان، درخواستشان را از طریق سفارت یا دفتر حفاظت از منافع ایران ارائه دهند. این مراکز باید با سازمان مربوطه همکاری کنند و سازمان موظف است این درخواست را با حکم دادگاه بررسی کند.
افراد زیر میتوانند سرپرستی کودکان و نوجوانان مشمول این قانون را از سازمان درخواست نمایند. الف - زن و شوهری که پنجسال از تاریخ ازدواج آنان گذشته باشد و از این ازدواج صاحب فرزند نشده باشند، مشروط به اینکه حداقل یکی از آنان بیش از سیسال سن داشته باشد. ب - زن و شوهر دارای فرزند مشروط بر اینکه حداقل یکی از آنان بیش از سیسال سن داشته باشد. ج - دختران و زنان بدون شوهر، در صورتی که حداقل سی سال سن داشته باشند، منحصراً حق سرپرستی اناث را خواهند داشت. تبصره
1- چنانچه به تشخیص سازمان پزشکی قانونی امکان بچهدار شدن زوجین وجود نداشته باشد، درخواستکنندگان از شرط مدت پنجسال مقرر در بند (الف) این ماده مستثنی میباشند. تبصره
2- چنانچه درخواستکنندگان سرپرستی از بستگان کودک یا نوجوان باشند، دادگاه با اخذ نظر سازمان و با رعایت مصلحت کودک و نوجوان میتواند آنان را از برخی شرایط مقرر در این ماده مستثنی نماید. تبصره
3- اولویت در پذیرش سرپرستی به ترتیب با زن و شوهر بدون فرزند، سپس زنان و دختران بدون شوهر فاقد فرزند و در نهایت زن و شوهر دارای فرزند است. تبصره
4- درخواستکنندگان کمتر از پنجاه سال سن، نسبت به درخواستکنندگانی که پنجاه سال و بیشتر دارند، در شرایط مساوی اولویت دارند. تبصره
5- در مواردی که زن و شوهر درخواست کننده سرپرستی باشند، درخواست باید به طور مشترک از طرف آنان تنظیم و ارائه گردد.
این ماده میگوید سه گروه میتوانند سرپرستی بگیرند: زوجهای نابارور پس از ۵ سال ازدواج، زوجهای دارای فرزند، و زنان مجرد بالای ۳۰ سال (فقط دختران). شرط اصلی، سن حداقل ۳۰ سال برای یکی از زوجین یا زن مجرد است.
درخواستکنندگان سرپرستی باید دارای شرایط زیر باشند: الف - تقیّد به انجام واجبات و ترک محرماتب - عدم محکومیت جزائی موثر با رعایت موارد مقرر در قانون مجازات اسلامیج - تمکن مالید- عدم حجره- - سلامت جسمی و روانی لازم و توانایی عملی برای نگهداری و تربیت کودکان و نوجوانان تحت سرپرستیو- نداشتن اعتیاد به مواد مخدر، مواد روانگردان و الکلز- صلاحیت اخلاقیح - عدم ابتلاء به بیماریهای واگیر و یا صعبالعلاجط - اعتقاد به یکی از ادیان مصرح در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران تبصره
1- رعایت اشتراکات دینی میان سرپرست و افراد تحت سرپرستی الزامی است. دادگاه صالح با رعایت مصلحت کودک و نوجوان غیرمسلمان، سرپرستی وی را به درخواستکنندگان مسلمان میسپارد. تبصره
2- در صورتی که متقاضی سرپرستی، ادعای یافتن طفلی را بنماید و ادعای وی در دادگاه ثابت شود، چنانچه واجد شرایط مندرج در این قانون برای سرپرستی باشد در اولویت واگذاری سرپرستی قرار میگیرد.
این ماده شرایط سرپرست شدن را معین میکند: داشتن تقید مذهبی، نداشتن سوءپیشینه، تمکن مالی، سلامت جسمی و روانی، عدم اعتیاد، اخلاق خوب، نداشتن بیماری واگیر و اعتقاد به ادیان رسمی.
درخواستکنندگان نمیتوانند بیش از دو کودک یا نوجوان را سرپرستی نمایند مگر در مواردی که کودکان یا نوجوانان تحت سرپرستی، اعضای یک خانواده باشند.
این ماده محدودیت سرپرستی را به دو نفر میکند، مگر اینکه آنها خواهر و برادر یا اعضای یک خانواده باشند تا از هم جدا نشوند.
سپردن سرپرستی افراد موضوع این قانون در صورتی مجاز است که دارای یکی از شرایط ذیل باشند:الف - امکان شناخت هیچ یک از پدر، مادر و جد پدری آنان وجود نداشته باشد.ب - پدر، مادر، جدپدری و وصی منصوب از سوی ولی قهری آنان در قید حیات نباشند.ج - افرادی که سرپرستی آنان به موجب حکم مراجع صلاحیتدار به سازمان سپرده گردیده و تا زمان دو سال از تاریخ سپردن آنان به سازمان، پدر یا مادر و یا جدپدری و وصی منصوب از سوی ولی قهری برای سرپرستی آنان مراجعه ننموده باشند.د- هیچ یک از پدر، مادر و جدپدری آنان و وصی منصوب از سوی ولی قهری صلاحیت سرپرستی را نداشته باشند و به تشخیص دادگاه صالح این امر حتی با ضم امین یا ناظر نیز حاصل نشود.تبصره
1- چنانچه پدر یا مادر یا جدپدری کودک یا نوجوان و وصی منصوب از سوی ولی قهری مراجعه کنند، دادگاه در صورتیکه آنان را واجد صلاحیت لازم ولو با ضم امین یا ناظر تشخیص دهد و مفسده مهمی نیز کودک یا نوجوان را تهدید نکند؛ با اخذ نظر سازمان با رعایت حق حضانت مادر و تقدم آن نسبت به استرداد آنان حکم صادر میکند در غیر اینصورت حکم سرپرستی ابقاء میشود.تبصره
2- در صورت وجود اقارب طبقه دوم و تقاضای هر یک از آنان و وجود شرایط، سرپرستی به وی واگذار میشود و در صورت تعدد تقاضا و یکسانی شرایط متقاضیان، سرپرست با قرعه انتخاب میگردد. در صورت نبود اقارب طبقه دوم بین اقارب طبقه سوم بدین نحو عمل میشود.
این ماده شرایط سپردن سرپرستی کودکان را تعیین میکند: فقط زمانی اجازه دارد که پدر، مادر و جد پدری ناشناس باشند، فوت کرده باشند، یا پس از دو سال از سپردن کودک به سازمان، برای گرفتن سرپرستی مراجعه نکرده باشند.
کلیه کودکان و نوجوانان نابالغ و نیز افراد بالغ زیر شانزده سال که به تشخیص دادگاه، عدم رشد و یا نیاز آنان به سرپرستی احراز شود و واجد شرایط مذکور در ماده (8) این قانون باشند، مشمول مفاد این قانون میگردند.
این ماده شامل کودکان و نوجوانان نابالغ و همچنین افراد زیر ۱۶ سال بالغ است که دادگاه تشخیص دهد رشد کافی ندارند یا نیاز به سرپرست دارند. اگر شرایط ماده ۸ را داشته باشند، تحت این قانون قرار میگیرند. شرط اصلی، احراز نیاز به سرپرستی توسط دادگاه است، نه صرف سن کم.
در کلیه مواردی که هیچ یک از پدر، مادر یا جدپدری یا وصی منصوب از سوی ولی قهری صلاحیت سرپرستی را ولو با ضم امین یا ناظر نداشته باشند، دادگاه میتواند مطابق این قانون و با رعایت مواد(1184) و(1187) قانون مدنی و با اخذ نظر مشورتی سازمان، مسئولیت قیم یا امین مذکور در این مواد را به یکی از درخواستکنندگان سرپرستی واگذار نماید.
این ماده میگوید اگر پدر، مادر، جد پدری یا وصی نتوانند سرپرستی کودک را بر عهده بگیرند، حتی با نظارت امین، دادگاه میتواند با نظر سازمان و طبق مواد ۱۱۸۴ و ۱۱۸۷ قانون مدنی، سرپرستی را به یکی از درخواستکنندگان واگذار کند.
تقاضانامه درخواستکنندگان سرپرستی باید به سازمان ارائه گردد و سازمان مکلف است حداکثر پس از دو ماه نسبت به اعلام نظر کارشناسی آن را به دادگاه صالح تقدیم دارد. دادگاه با احراز شرایط مقرر در این قانون و با لحاظ نظریه سازمان، نسبت به صدور قرار سرپرستی آزمایشی ششماهه اقدام مینماید. قرار صادره به دادستان، متقاضی و سازمان ابلاغ میگردد.
این ماده روند درخواست سرپرستی را مشخص میکند: درخواست به سازمان داده میشود، سازمان تا دو ماه نظر کارشناسی را به دادگاه میفرستد و دادگاه با احراز شرایط، قرار سرپرستی آزمایشی شش ماهه صادر و به دادستان، متقاضی و سازمان ابلاغ میکند.
دادگاه میتواند در دوره سرپرستی آزمایشی، در صورت زوال و یا عدم تحقق هر یک از شرایط مقرر در این قانون به تقاضای دادستان و یا سرپرست منحصر یا سرپرستان کودک یا نوجوان و با اطلاع قبلی سازمان و همچنین با تقاضای سازمان قرار صادره را فسخ نماید.
این ماده به دادگاه اجازه میدهد در دوره سرپرستی آزمایشی، اگر شرایط قانونی از بین برود یا محقق نشود، با درخواست دادستان یا سرپرست و اطلاع سازمان، قرار سرپرستی را لغو کند.
نمایش ۱۲ از ۳۸ ماده و بخش
یا همه ۳۸ ماده و بخش را یکجا ببینیددستیار هوشمند این قانون
آنلاینهر سؤالی درباره «قانون حمایت از کودکان و نوجوانان بیسرپرست و ب» داری بپرس
مواد کلیدی
پرمحورترین مواد این قانونماده 5 افراد زیر میتوانند سرپرستی کودکان و نوجوانان مشمول این قانون را از سازمان درخواست نمای…
ماده 8 سپردن سرپرستی افراد موضوع این قانون در صورتی مجاز است که دارای یکی از شرایط ذیل باشند:…
ماده 22 پس از صدور حکم قطعی سرپرستی، مفاد حکم از سوی دادگاه به اداره ثبت احوال و اداره بهزیست…
ماده 6 درخواستکنندگان سرپرستی باید دارای شرایط زیر باشند: الف - تقیّد به انجام واجبات و ترک …
ماده 23 صدور گذرنامه و خروج کودک یا نوجوان تحت سرپرستی از کشور منوط به موافقت سرپرست منحصر یا…
نظرات کاربران
هنوز نظری برای این قانون ثبت نشده است.
اولین نفر باشید و نظر خود را به اشتراک بگذارید.